تولدت مبارک...

تولدت مبارک عزیزم

 

تقدیم به عشقم: تولدت مبارک 26/9/88

             تولدت مبارک

                

 

   ببین طلوع چشمات، به دنیا چه قشنگه                نگاه شیطون تو صمیمی و یه رنگه 
   روز تولد توست، همه میگن مبارک                        منم میگم عزیزم، تولدت مبارک

تولدت مبارک گلم 

گل ها رو تو گلدون جا بدید باغچه ها رو آبپاشی کنید                                                                همه کوچه ها چراغونی  خونه ها رو نقّاشی  کنید
ماه و ستاره درمیاد تو اومدی به جشنمون                                                                            می ارزه برق چشم  تو به نور سر تا پاشون
روز به این قشنگی  هرگز کسی ندیده                                                                             صدای ساز و آواز  به آسمون رسیده
امروز فقط روز توست  می خوام دنیا بدونه                                                                             برای اسم زیبات  می خونم عاشقونه
تو آمدی به دنیا تو قلب من نشستی                                                                                 خوش آمدی عزیزم   که عشق من تو هستی
منم تا دنیا دنیاست   قدر تو رو می دونم                                                                                امروز تولّد توست، از ته دل می خونم

 

happy birthday

 

tavalodet mobarak

امشب تو ببین چه شور و حالی و صفایی           راستی که گل سر سبد محفل مایی
امشب رو لبا گلهای خنده واسه ی توست           آرزوی ما بخت بلند در طالع توست
عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه                     زندگیم با بودنت درست مثل بهشته
تو خونه سبد سبد گلهای سرخ میخک                  عزیزم دوست دارم تولدت مبارک

جشن تو جشن تولد تموم خوبیاست                     جشن تو شروع زیبای تموم شادیاست
جشن تو شروع یک روز مقدسه برام                    وقت شکرگزاری به سوی درگاه خداست
عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه                     زندگیم با بودنت درست مثل بهشته
تو خونه سبد سبد گلهای سرخ میخک                    عزیزم دوست دارم تولدت مبارک...

 

 

حس بودن تو....

 

تو چشم تو یه حسه آتش به قلب من زده

                      خوبی اون نگاهتو به هر غریبه ای نده 

صداقت تو مثل موج! چشمای تو یه همزبون

                     فقط برای من بمون مثل یه یار مهربون 

از مهربونیات می گم که پر شده تو خون من 

                    ازاسمی که صداقتش ریشه زده تو جون من

از بی وفاییات می گم که پر شده توی چشام

                   تو ذهن من فقط تویی حتی اگر خودم نخوام

حس عجیب چشم تو همیشه سو سو می زنه

                     غربت اون نگاه تو مثل خود خود منه.......

دل شکسته......

نگو گذشته از ما نگو ازم گذشتی

نگو دلت گرفته از این که پام نشستی

تقدیرم اینه که پیش من نمونی

نگو باز می تونی تو بی من بمونی

تقدیرم اینه که بمونم تو قفس

همیشه بمونی یه تنها یه بی کس

بنویس واسه من دلت از چی شکست

واسه چی تو چشات رنگ غصه نشست

بنویس واسه من دلت از چی برید

بگو کی رو چشات نقش گریه کشید

بنویس بنویس واسه من بنویس

که دلت تنگ شده طاقت گریه نیست

لحظه دیدار نزدیک است باز من دیوانه ام ،مستم

باز می لرزد دلم ،دستم

باز من در هوای دیگری هستم

های.....نخراشی به غفلت گونه ام را ،تیغ

های .....نپریشی صفای زلفکم را ،دست 

و آبرویم را نریزی ،دل

ای نخورده مست،لحظه دیدار نزدیک است ومن مست.....

 

 

خداوندا نمی دانم
در این دنیای وانفسا کدامین تکیه گه را تکیه گاه خویشتن سازم
نمیدانم
نمی دانم خداوندا.در این وادی که عالم سر خوش است و دلخوش است و جای خوش دارد.
کدامین حالت و حال و دل عالم نصیب خویشتن سازم
نمی دانم خداوندابه جان لاله های پاک و والایت نمی دانم
دگر سیرم خداوندا.دگر گیجم خداونداخداوندا تو راهم ده. پناهم ده .امیدم خداوندا .
که دیگر نا امیدم من و میدانم که نومیدی ز درگاهت گناهی بس ستمبار است و لیکن من نمیدانم
دگر پایان پایانم.
همیشه بغض پنهانی گلویم را حسابی در نظر دارد و می دانم که آخر بغض پنهانم مرا بی جان و تن سازد.چرا پنهان کنم در دل؟
چرا با کس نمی گویم؟
چرا با من نمی گویند یاران رمز رهگشایی را؟
همه یاران به فکر خویش و در خویشند. گهی پشت و گهی پیشند
ولی در انزوای این دل تنها . چرا یاری ندارم من . که دردم را فرو ریزد
دگر هنگامه ی ترکیدن این درد پنهان است خداوندا نمی دانم
نمی دانم و نتوانم به کس گویم فقط می سوزم و می سازم و با درد پنهانی بسی من خون دل دارم. دلی بی آب و گل دارم به پو چی ها رسیدم منبه بی دردی رسیدم منبه این دوران نامردی رسیدم من نمیدانم نمی گویم نمی جویم نمی پرسم نمی گویند نمی جویند
جوابی را نمی دانم سوالی را نمی پرسند و از غمها نمی گویند چرا من غرق در هیچم؟
چرا بیگانه از خویشم؟ خداوندا رهایی ده کلام آشنایی ده خدایا آشنایم ده خداوندا پناهم ده
امیدم ده خدایا یا بترکان این غم دل را و یا در هم شکن این سد راهم را
که دیگر خسته از خویشم که دیگر بی پس و پیشم فقط از ترس تنهایی هر از گاهی چو درویشم و صوتی زیر لب دارم وبا خود می کنم نجوای پنهانی که شاید گیرم آرامش
ولی آن هم علاجی نیست و درمانم فقط درمان بی دردیست
و آن هم دست پاک ذات پاکت را نیازی جاودانش هست

بیا...

شاید برای چندمین بار
رسیده ام به یک حس غریب
حسی شاید غریب تر و عجیب تر از گذشته
اینبار با تو
میخواهم قدم زدن در آسمان را تجربه کنم
بیا
تا پرواز را تمرین کنیم
شاید آسمان برایمان کوچک باشد...
دستانت را در دستانم
آغوشت را میان بازوانم
و صورتت را زیر رگبار بوسه های آتشینم بگذار
تا حس کنی
داغی این دوست داشتن را
و باور کنی که برای خواستنت
تو
بهترین دلیلی...