رویاهای صورتی

مهربان، خوب،قشنگ،

چهره اش نورانی است

گاه گاهی سخنی می گوید با دل کوچک من

ساده تر از سخن ساده ی من ،

او مرا می فهمد

او مرا می خواند

نام او ذکر من است

در غم و در شادی

چون به غم می نگرم

آن زمان رقص کنان می خندم ،که خدا یار من است

که خدا در همه جا یاد من است

او خدایی است

که مرا می خواهد