نگاه كن
نگاه كن
نگاه كن كه برگ سبز انتظار چگونه زرد مي شود
كه بلبلان خوش نوا ،چكاوكان بي نوا
چگونه با نسيم ها
عميق ، بين باور و رويا زرد و فسرده مي شود؟
به درختان نگاه كن ،كه عاشقان بي نشان
كه جوي هاي بيكران
چگونه عشق برايشان تكيه گاه مي شود نگاه كن
نگاه كن و ببين
كه چگونه ذره ذره وجودم از ميان ذره هاي بيشمار
فقط براي تو ، براي تو
راهي چشمه سار مي شود
تا اگر اي مهربان نگاهت به چشمه سار ريخته شد
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 11:6 توسط بیتا
|