رویاهای صورتی

مي رفتم در امتداد نور ، بسوي بي نهايت

در حادثه و غم گم مي شدم

مي رفتم به سوي ديار نا آشنا

قدم هايم گواه من است

قدم هاي خسته من

آهسته آهسته بر مي داشتند گام ها را

تا اينكه رويايم با يك نگاه تو پر كشيد

دور شد ، از نظرناپديد گشت  حال...

قدم هايم بسوي تو گام بر ميدارند

بي آنكه بدانند خستگي چيست...